2005

Een veel gehoorde wens de afgelopen dagen en uiteraard ook wel gemeend.
We zullen het als Nederland nodig hebben! Er is nogal wat gebeurd het afgelopen jaar.
Een aantal Nederlanders in de onderwereld en/of zakelijk op een vreemd niveau, die elkaar niet echt mochten, Theo van Gogh, prinses Juliana en prins Bernard….
En niet alleen in Nederland stond de boel op z’n kop. Denk maar eens aan Madrid, het Midden Oosten en nu met de kerst: Azie.

Waarom ik zo op onze website begin heeft te maken met hetgeen ik U wilde vertellen over hoe wij het afgelopen jaar door gekomen zijn. Dat was namelijk ook niet altijd eenvoudig maar dat staat niet in relatie tot hetgeen in Nederland en elders in de wereld gebeurde.

Toch wil ik een poging wagen.
Zoals U weet hebben we aan het eind van 2003 een nieuw pand aangekocht, een voormalige dansschool. Om een dansschool tot kantoren en magazijn voor een elektro technische installatie bedrijf om te toveren moet en nog wel het een en ander gebeuren.
De verbouwing heeft een kleine 2 maanden geduurd. Het bar-gedeelte, de keuken en een deel van de zaal moest verbouwd worden tot kantoren, kantine en een goed archief, annex kluisruimte. Verder moesten de toiletten aangepast worden. Als dansschool waren en zoveel toiletten dat iedereen op kantoor zo ongeveer z’n eigen toilet had. En die ruimte konden we betere gebruiken.

De grote danszaal moest omgebouwd worden tot magazijn. Nu is dat niet zo moeilijk in z’n grote ruimte, zou je denken. Alleen moest het dak vervangen worden omdat het zo lek was als een mandje en moest de houten vloer eruit omdat door de lekkage, een groot deel los lag.
Toen dat gebeurd was konden de aanvullende stellingen alvast geplaatst worden. De rest kwam mee uit het oude pand.

Nadat alles geschilderd was, de vloerbedekking gelegd en alles schoon gemaakt was, stond de verhuizing voor de deur.

In het laatste weekend van maart zijn we met de kantoren overgehuisd. Vrijdagmorgen met de hele ploeg beginnen en zien waar we zouden eindigen. We hadden een uitloop het weekend in, want maandag moest er weer “gewoon”gewerkt kunnen worden. Zaterdag rond de middag was dat zover.

Het weekend erop kwam de grootste krachtsinspanning: de magazijnen moesten over. Weer op vrijdagmorgen begonnen en zien hoe het zou lopen. Perfect kon ik achteraf zeggen!
Zaterdag aan het eind van de middag waren alle belangrijke zaken over, zodat we maandag weer aan de gang konden. En dat klopte; er waren maar weinig dingen ’s maandag niet te vinden.

Bij zo’n verhuizing verhuis je in eerste instantie de belangrijkste dingen zodat je weer verder kan met je werk; er blijven natuurlijk altijd een aantal zaken in het oude pand achter die nog uitgezocht moeten worden. En dat zijn nou net de dingen waar je het langst mee bezig bent.
Zo kon het dus gebeuren dat ik nu pas kan zeggen; we zijn helemaal over in ons nieuwe pand

Ook tijdens deze verhuizing heeft de saamhorigheid van de hele ploeg personeel, maar ook van de aanhang, me weer versteld doen staan. Met z’n allen de schouders eronder, dan is het zo gebeurd, was het motto. En dat was ook zo. BEDANKT!

Prettige bijkomstigheid is dat ik weer een gelegenheid heb om iets leuks te gaan organiseren om die dank te laten blijken.
Begin januari gaan we daarom weer iets leuks en geks doen, waarover later meer op de website gepubliceerd zal worden.


Afsluitend wil ik iedereen een voorspoedig 2005 toewensen, wil ik alle opdrachtgevers danken voor hun vertrouwen en hun in de toekomst uiteraard weer van dienste te zijn en wil ik al onze medewerkers danken voor hun inzet in het afgelopen jaar en reken ik weer op hun in het nieuwe jaar!


Guy Smeeing.